Call TheONE
Menu

‘Bedelmonnik met een missie’ Peter Klashorst.

Eerder gepubliceerd verhaal en fotografie in HP/De Tijd kerstnummer 2010.

Peter Klashorst, in de jaren tachtig een van de meest spraakmakende kunstenaars van zijn generatie, woont en werkt tegenwoordig in de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh.

Daar exposeerde de kunstenaar in de voormalige Tuol Sleng-S-21 gevangenis zijn meest recente werken.

Klashorst-atelier-Phnom-Penh-tekening

Michael Klinkhamer bezocht de kunstenaar in zijn Aziatische domicilie en sprak met hem over zijn eclectische oeuvre, zijn hang naar zelfdestructie en, hoe kan het ook anders, vrouwen, macht en de totale redeloosheid van het bestaan.

Ik verlaat de aankomsthal van het Phnom Penh International Airport. Uit een kluitje rondhangende Cambodjanen maken zich enkele figuren los, zwaaiend met bordjes, “You need car, taxi, hotel? Where you go?” 

Vanuit mijn ooghoek zie ik een gedrongen man staan, met indringende donkere ogen onder een zwart flaphoed; Peter Klashorst.

Na een korte, hartelijke begroeting rijden we per tuk-tuk, een soort brommer koets de vroege avondspits in, op weg naar Klashorst zijn huis annex atelier. De kunstenaar woont en werkt downtown, in het uitgaansgebied waar de nacht geen einde kent en de tientallen barretjes namen hebben als, Candy Bar, LuckyBar 69,  Darling-Darling en You Hot. 

Het stadsdeel ligt aan de indrukwekkende Mekong Rivier en wordt begrensd door een fraai onderhouden boulevard. De bouwstijl is Frans koloniaal, die het gebied bijna een Zuid Franse allure verleent. Laten we eerst maar even wat drinken, toch?”, zegt Klashorst. “Het bier is hier goed en de sfeer zit er altijd in”. Hij gaat me voor, een donkere, ijskoud gekoelde bar in, waar een twintigtal ‘hostessen’ ons vriendelijk welkom heten.

“Proost en welkom in mijn stad”, zegt Klashorst na de eerste teug van zijn ijskoude bier, onverstoorbaar, terwijl slanke vrouwenhanden over ons heen beginnen te kroelen en onze nek en rug stevig masseren. “Let daar maar niet op hoor, zo gaat het hier gewoon”, zegt Klashorst. “Het is gewoon werk voor die meiden. Ze komen vanuit de sloppenwijken en het platteland hiernaartoe en verdienen op deze manier heel wat meer dan als ze in een fabriek of in een sweatshop iets vaags in elkaar zetten voor twee dollar per dag.

 Ik zit vaak in dit soort barretjes. Meestal geef ik zo´n meisje wel eens wat dollars of een mobiele telefoon. Natuurlijk, als je ook ´iets anders´ wilt dan is dat ook te regelen, al moet ik daar nu echt even niet aan denken. Trouwens, ik zie die meisjes hier ook meer als modellen voor mijn schilderijen, tekeningen, strips, films, mijn erotische foto’s; ze zijn een bron voor mijn beeldverhalen. Ik zie veel schoonheid en onschuld in hen. Op Facebook publiceer ik soms korte films van een paar vrouwen, kleine portretjes en culturele vertellingen. Denk je nu echt dat ik hier voor seks kom? Ik neuk toch altijd en overal wel, daar gaat het mij niet om.

Deze vrouwen hebben mij ook weer nodig om te praten en te rusten en wat geld los te krijgen, voor van alles. Ik ben daar makkelijk in, dat is altijd al zo geweest. Als ik weer wat poen heb dan moet het op, en als er even geen geld is dan helpen ze mij ook met gezelschap, eten of drank.”   

Saint-of-Me-Klashorst-atelier-Phnom-Penh.
Saint-of-Me-Klashorst-atelier-Phnom-Penh.

Klashorst voelt zich duidelijk thuis in de Cambodjaanse hoofdstad, waar hij min of meer bij toeval is beland. “Ik pendelde eerst tussen mijn huizen en vrouwen in Azië en Afrika. Daarna woonde ik in Bangkok. Van mijn leven in Afrika was ik toen even genezen, daar werd het me te gevaarlijk. Ik werd steeds weer gearresteerd en zat dan in de bak terwijl de politie alles uit mijn huis stal. Hier in Azië is het toch wat normaler.

Aziaten zijn totaal niet  agressief. De Afrikanen in de slums wel, die vreten een witte jongen als ik op, zeker als ze geld aan iemand ruiken. Zo kwam ik dus in Bangkok terecht. Maar daar werd het me te duur en te braaf. Ik vond die welvaart eigenlijk een beetje saai.

Hier in Phnom Penh heb je een dorpse sfeer met een dikke rand van heftige armoede, corruptie en daarnaast ook extreme rijkdom.

Het ieder voor zich. Wat natuurlijk veel te maken heeft met de periode van de Khmer Rouge en de totale waanzin van zelfdestructie en broedermoord.

Van 1975 tot 1979 vergreep de communistische Khmer Rouge zich aan de Cambodjaanse bevolking in een naïef opgezette communistische revolutie. In luttele jaren joeg het regime van Pol Pot het land naar de afgrond, ten koste van miljoenen doden.

Als symbool van het bloedvergieten heeft de huidige Cambodjaanse regering in samenwerking met UNESCO van de voormalige Tuol Sleng-S-21 gevangenis een museum gemaakt, dat nu een van de grote toeristische trekpleisters van Phnom Penh is.

Klashorst-in-Tuol-Sleng-S21-Phnom-Penh
Klashorst-in-Tuol-Sleng-S21-Phnom-Penh
Klashorst-in-Tuol-Sleng-S21-museum-Phnom-Penh-

Klashorst: “Als je het nuchter bekijkt is dat museum gewoon een vorm van exhibitionisme. Toch ben ik er tijdens een van mijn eerste bezoeken aan Cambodja maar eens gaan kijken. En toen realiseerde ik me dat het, zonder dat de Cambodjanen het zelf beseffen, ook een soort ´kunstinstallatie´ is, zoals je in Nederland in een modern museum ziet.

Het staat er vol met heftige foto’s en instrumenten van die haat en de onvoorstelbare menselijke destructie. De plek heeft Klashorst geïnspireerd tot de werken die hij in de voormalige gevangenis en martelwerkplaats nu gaat exposeren. “Ik maak een aantal doeken van twee bij anderhalf meter, ik ben ook bezig aan een groot standbeeld voor de 14.000 tot 20.000 slachtoffers van de Khmer Rouge uit de Tuol Sleng-S21 gevangenis en ik werk samen met UNESCO aan een gedenkplaats en monument voor de familieleden van de slachtoffers.

Op de sokkel komen de namen van alle slachtoffers te staan.” Voor de kunstenaar staat de geschiedenis van de Khmer Rouge niet op zichzelf. “Het is echt afschuwelijk wat ze daar in die gevangenis hebben uitgevreten. Maar ik beschouw die geschiedenis niet als een incident uit het verleden, zoals bijvoorbeeld de holocaust. Het is niet alsof dit soort geweld nu niet meer gebeurt. Er is altijd wel een, macht die zich vergrijpt aan de verschoppelingen,

Een politieke of militaire macht die uitbuit, vernederd en martelt. Als je even pech hebt om aan de verkeerde kant te zitten van de lijn. Kijk maar naar Irak, Afghanistan, Iran, Israël, enzovoort. Daarom is dit werk ook een actueel en een heel persoonlijk statement. Ik kom soms nog even in Nederland, en daar gaat het ook steeds meer die kant op. Het nummeren en opsluiten, registreren en fotograferen van totaal onschuldige mensen. Met als enige doel om ze daarna zo snel mogelijk te laten verdwijnen uit Nederland. Nederlandse repressie.


Zijn betoog wordt onderbroken door de ringtone van zijn mobieltje. “Wacht even, telefoontje. Ja? No baby, I am working now. No, working. I can not meet, no. I’m with a journalist working and then painting. Listen, I am no tourist o.k?. “

Peter-Klashorst-in-de-straten-van-Phnom-Penh
Peter-Klashorst-in-de-straten-van-Phnom-Penh

Diep in de nacht loop ik de trappen op naar Klashorsts atelier, gevestigd  in een grote etage met een  ruim opgezet dakterras. De straatverlichting werpt een zachtgele gloed over de zwoele tropische geurende, en altijd in beweging zijnde stad. Een licht verkoelende bries blaast door de nu verlaten straten.

Peter Klashorst is aan het werk, in het gezelschap van een nieuwe Cambodjaanse vriendin en model. Hij staart naar de grote doeken die verspreid langs de muur staan, en werkt steeds kortstondig gewapend met een spuitbus, aan verschillende doeken. Met dansachtige bewegingen brengt hij korte zwarte lijnen, snelle strepen en kleuraccenten op de doeken aan.

Klashorst-atelier-Phnom-Penh
Nacht schilderen in Cambodja
Klashorst-atelier-Phnom-Penh-portret
The Horror!

“Deze serie schilderijen van de gemartelde en vermoorde slachtoffers van de Khmer Rouge zijn op de authentieke historische foto’s geïnspireerd”, vertelt Klashorst, al schilderend.

“Morgen moeten we maar even naar de Tuol Sleng gevangenis gaan, dan zul je beter begrijpen wat ik bedoel en waar dit werk voor staat.”Tuol Sleng is de oude Tuol Svay Prey Hogeschool die in 1975 door de Rode Khmer werd overgenomen voor gebruik door de speciale veiligheidsdienst van Pol Pot.

Het gebouw werd door deze dienst gebruikt als gevangenis (S-21) en martelkamer. Hoeveel gevangenen er precies binnen deze muren hebben gezeten, is onbekend. Schattingen lopen uiteen van 14.000 tot 20.000 mensen.

Klashorst-atelier-Phnom-Penh-nacht

“Het is een verhaal dat eigenlijk al heel lang in me zit”, vertelt Klashorst terwijl we door de hol klinkende voormalige martelkamers lopen en halt houden bij de primitieve houten martelapparaten. “Als kind liep ik ook mee in de anti-Vietnamdemonstraties”.

“Toen ik dus eenmaal in Phnom Penh kwam, raakte die geschiedenis me heel sterk, waarschijnlijk omdat ik zelf in Afrika voor langere tijd zat opgesloten. Maar ook eigenlijk al vanuit het verleden van mijn vader die in een kamp zat in Polen, tijdens de oorlog. Die ouwe, inmiddels tweeënnegentig jaar oud, heeft allerlei kamp trauma’s waar hij nooit echt helemaal van los is gekomen. In dat opzicht was ik al van jongs af aan opgescheept met een zwijgend trauma binnen mijn familie.

Na mijn eerste bezoek aan de Tuol Sleng gevangenis rolden de tekeningen, schetsen en schilderijen eigenlijk vanzelf uit mijn kwast. Ik voel dat dit iets is dat ook diep in mij zit. Ik heb de originele foto’s, die hier gedeeltelijk aan de muur en in die vitrines tentoon zijn gesteld als uitgangspunt gebruikt.

Bij het museumpersoneel en directie kregen ze in de gaten dat ik er mee aan het werk was. Vervolgens werd ik benaderd door UNESCO. Om iets te mogen doen in het museum heb je natuurlijk toestemming nodig van de minister van cultuur of zo. Die is nu afgegeven, via de UNESCO, en nu ga ik hier op de bovenverdieping mijn werk exposeren. Rond de tijd van de tentoonstelling zijn er ook eindelijk de langverwachte uitspraken van het  Cambodjaanse oorlogstribunaal. Dat maakt het verwerkingsproces van de slachtoffers en de straffen voor de voormalige Khmer Rouge leiders en beulen zeer actueel.

Klashorst: “Maar een handjevol mensen heeft deze gevangenis ervaring overleefd, hooguit zes of zeven mensen. Zij en hun familieleden krijgen hier geen enkele aandacht, geestelijke hulp of financiële steun. Het leven gaat door en er sterven hier regelmatig nog grote groepen mensen, zoals onlangs op die brug over de Mekong rivier. Hup, driehonderd doden en plus gewonden. De volgend dag is alles weggeruimd. En gaat het leven weer door.

Ik werk nu nauw samen met een van de overlevenden, Choum Mey. Die man komt nog dagelijks in de S-21 gevangenis, iedere dag met zijn brommertje om twee uur. Hij is dus nooit echt vrij gekomen. Ik praat met hem en kom zo meer en meer te weten over die tijd, en het leven ten tijde van de Khmer Rouge.”

Klashorst is zich ervan bewust dat zijn Cambodjaanse werk bij sommigen scepsis zal oproepen. “Ik sta nog altijd bekend als die blote vrouwen schilder.

Na duizenden schilderijen van allerlei naakte dames, die ook allemaal een persoonlijk verhaal hebben – en ik ga daar dan ook diep, letterlijk heel diep op in – kreeg ik daar eigenlijk wel genoeg van.

Na letterlijk duizenden van die verhalen en aansluitende, soms slopende affaires, word je daar heel moe van. Het voordeel bij het maken van deze portretten is dat die mensen dood zijn. In mijn atelier staan nu de doeken die min of meer af zijn, en staren die dode ogen mij aan. Ik voel daarbij wel een emotionele druk. Want wanneer ik iemand schilder dan word ik ook die persoon. Als iemand een zenuwtic heeft bijvoorbeeld, dan krijg ik die ook. Maf, niet?

Mijn manier van schilderen is geen –isme.  Ik ben helemaal los van die Amsterdamse kunstwereld.

Al jaren geleden  ben ik uit die incestueuze wereld gekropen. Dat komt volgens mij mijn werk alleen maar ten goede. Die scene heeft mij sowieso nooit geboeid, ik moest er  eigenlijk nooit iets van hebben. Of ik nu in het Stedelijk museum hing of ergens in een galerie in New York. Ik schilder liever onafhankelijk vanuit de jungle, the heart of darkness, om het zo maar eens te stellen.

Wat al die commerciële kunst types er van vinden, boeit mij niet. Een serie portretten als deze is qua stijl vast al eens eerder gedaan. Die met spuitbus gemaakte hersengolven voegen  er een abstract element  aan toe. Ik word één met de verf, de spuitbus en het doek, en transformeer  dan mee in het schilderij. Wanneer ik schilder zit ik soms, geestelijk compleet vast alsof ik in een van die kleine cellen die ze hier in de Tuol Sleng hebben.

Letterlijk voel ik de pijn en wanhoop die hier tussen deze muren heeft rond gewaard. Ik hoop dat de bezoekers dat straks ook zullen voelen, en dat de slachtoffers op een of andere manier weer tot leven zullen komen, snap je?”  Klashorst kijkt me vragend aan. 

“Dit  kunstproject is mijn bestemming geworden, zo voelt het. Hier heb ik eigenlijk mijn hele leven voor gewerkt.”

We lopen samen zwijgend door de zalen van het martelmuseum en willen net vertrekken als er een tropische stortbui losbarst. We vluchten snel terug naar een van de zalen van het museum. In een naargeestige hoek van de zaal staat een vitrine, volgestapeld met schedels die ons leeg aanstaren.

Lege bruine oogkassen en de doorboorde schedels van een vermoorde generatie kansloze Cambodjanen. Terwijl ik huiver, en een rilling van afschuw onderdruk, is Klashorst via zijn mobieltje alweer in gesprek met een van zijn nog springlevende modellen. “Yes! What baby? you need phone, again why? I gave you one yesterday, you lost it … o.k. we talk later, I am busy now, yes working,  no boom boom. not with her, no, no working with Holland journalist,  o.k !”

Painter Peter Klashorst in Phnom Penh
Portret Peter Klashorst in Phnom Penh 2014

Creatieve zekerheid in de Amsterdam portret fotostudio.

Goed fotografie Nieuws!

Fotograaf Michael Klinkhamer heeft per 1 februari een fijne professionele fotostudio ter beschikking voor het maken van portretten en productfotografie of video producties.

Portretserie voor KPN
Bestseller auteur John Irving
Een intieme studio met daglicht en studio flits lampen.
Een intieme studio met daglicht en studio flits lampen.

Door de aanhoudende Covid crisis en maatregelen is het maken van portretten in het openbaar niet meer zo voor de hand liggend. Dan geeft een veilige besloten intieme fotostudio de mogelijkheden om op een prettige en privacy gewaarborgde manier met elkaar te werken aan het creëren van bijzonder beeld.

Creative studio fotografie
Creative portretten in de studio
Goede en rustige aparte werk en of visagie ruimte is aanwezig.
Goede en rustige aparte werk en of visagie ruimte is aanwezig.


Onze gezellige Amsterdam fotostudio is zeer gunstig gelegen en goed te bereiken met de auto of openbaar vervoer. De Johan Cruijff arena ligt op steenworp afstand en we zijn met de auto gemakkelijk bereikbaar via de A2 of A9. Gratis parkeren is mogelijk voor de deur.

Met ons beschikbare licht hebben wij maximale controle voor creatieve of flatterende portretten.
Met ons beschikbare licht hebben wij maximale controle voor creatieve of flatterende portretten.
Auteur Marion Bloem
Auteur Marion Bloem


Waarom een fotostudio? Zoals eerder gezegd is de situatie om in het openbaar te fotograferen dusdanig veranderd tijdens Corona dat het maken van bepaalde portretten of het samenwerken aan een foto productie en direct contact anders en beter/veiliger benaderd moet worden.


Daarom is het van belang voor zakelijke bedrijfs of persoonlijk fotografie of videoproducties om dit proces zo efficiënt en met de minste problemen voor de indirecte omgeving uit te voeren.

corporate-social-media-portret
Corporate-social-media-portretten zijn niet meer weg te denken als aanvulling op Uw visitekaartje

Daarmee kunnen we ons beter, langer en volledig concentreren op het creatieve uitgangspunt en het doel van onze visuele boodschap. 
Voor een vrijblijvend bezoek aan de studio bent u welkom of wij laten via video streaming de fotostudio en kantoorruimten zien en geven alle informatie over de mogelijkheden.

Over de fotograaf.
Fotograaf Michael Klinkhamer heeft een zeer ruime ervaring met het fotograferen in de fotostudio en het maken van opmerkelijke portretten van bekende persoonlijkheden, zakelijke beslissers en onze zorghelden van 2020-2021 tijdens verschillende fotosessies in het UMC-Amsterdam.

Voor meer informatie: https://klinkhamer.calltheone.com

https://klinkhamer.calltheone.com/nl/locaties/nederland/amsterdam/portretfotografie-in-het-umc

https://klinkhamer.calltheone.com/nl/locaties/nederland/portretfotografie-uit-de-jaren-90/

De figuratieve doeken van Narouz Moltzer

Soms ben je gewoon fan van iemand. Narouz Moltzer is een cool rocking Daddy die gewoon zijn ding doet. Hij laat zich niet in een hokje stoppen.

Ik fotografeerde dit portret van deze vrij kunstenaar en ben er tevreden mee. Kijk ook naar zijn werk.

portrait photography happy artist narouz moltzer amsterdam tattoo photo michael klinkhamer
Portret Narouz Moltzer – Michael Klinkhamer

Hieronder een aantal recente werken. Sommige zijn nog te koop.

Schilderij Narouz Moltzer Kunstenaar en Ajax fan
Schilderij Narouz Moltzer Kunstenaar en Ajax fan
Schilderij Narouz Moltzer Kunstenaar nieuw werk zonder titel
Schilderij Narouz Moltzer Kunstenaar nieuw werk zonder titel
Schilderij Narouz Moltzer Kunstenaar
Schilderij Narouz Moltzer
Narouz Moltzer "The basketball player"
Narouz Moltzer “The basketball player”

Narouz Moltzer de gelukkigste Amsterdamse kunstenaar tijdens Covid

“Meestal loop ik in jeans en werkkleding maar voor deze expositie is het leuk om op chique zwart te gaan” lacht Narouz Moltzer (Amsterdam, 1963) mij toe vanuit zijn zwarte BMW bolide. Hij is blij en gelukkig!

We zijn in zijn auto onderweg naar het prestigieuze Cobra museum in Amstelveen waar hij deelneemt aan een groepsshow met zijn beeld dat is uitgekozen door gast conservator Aziz Bekkaoui. We hebben het eerst over zijn autoliefde die ik met hem deel.

narouz moltzer gelukkige kunstenaar jongen met hoepel cobra museum amstelveen photo klinkhamer
Narouz Moltzer de gelukkigste kunstenaar van Amsterdam – photo Michael Klinkhamer

BEN COBRA is een expositie in het Cobra museum in Amstelveen en nog te bezichtigen tot 5 April 2021. We hebben er zin in. Ik ontheemd net terug uit Cambodja, na 10 jaar door Covid, bijna depressief en hij de gelukkigste en een succesvol kunstenaar.

Gelukkig kennen we beide het oude gezegde “alles voor de kunst.” Daar worden de mooiste dingen uit geboren. Geluk en geld komt dan wel weer vanzelf. De stemming zit er tussen ons gelijk goed in.

De man achter de blijdschap en de kunst 

Samen met zijn veertienjarige dochterlief Indi wandelt hij relaxed door de grote zaal van de expositie en bekijkt ieder kunstwerk met aandacht en concentratie.

De geëxposeerde beelden zijn gekoppeld aan een bekende culturele persoon die dan weer gefotografeerd is in relatie met een Cobra beeld. Ik zie zijn liefde voor creatie, en met name voor zijn eigen creatie, zijn jonge dochter.

COBRA (of CoBrA) was een Europese avant-gardebeweging die actief was van 1948 tot 1951. De naam werd in 1948 gevormd door de initialen van de thuis steden van de leden te combineren: Kopenhagen, (Co), Brussel, (Br), Amsterdam (A).

Nederlandse artiesten zoals Karel Appel, Constant, Corneille, zijn bekende oprichters van de groep. Cobra werd officieel opgericht op 8 november 1948 in Café Notre-Dame, Parijs.

Narouz is gefotografeerd in het Cobra Museum met getatoeëerd bovenlijf. Te samen met het beeld dat voor deze expositie is geselecteerd. Ik voel zijn trots en zijn bescheidenheid op hetzelfde moment. We zijn even stil.

Narouz Moltzer ben cobra exhibition photo 2020 Raymond van Zessen
Narouz Moltzer ben cobra exhibition photo 2020 Raymond van Zessen

“Ik laat me nu ook niet meer zo fotograferen met al die tattoos, de mensen weten het nu wel en ik kap ermee”. Doorbreekt hij de stilte droogjes.

portrait photography narouz moltzer black fashion suit cobra museum amstelveen photo klinkhamer
Narouz Moltzer de trotse kunstenaar – photo Michael Klinkhamer

Kortom, ik moet als fotograaf wel met een heel goed argument te komen om de kunstenaar weer bloot te krijgen voor mijn foto als ik dat wil. Nou is me dat wel vaker gelukt tijdens mijn portret fotografie sessies, maar of het deze keer ook lukt of zelfs nodig is, blijft nog even de vraag. 

De lastigste keer dat ik iemand met ontbloot bovenlichaam wilde/moest fotograferen was met de vermoorde ijdeltuit en politicus Pim Fortuyn voor HP/de Tijd. 

De tweede keer toen ik binnenkwam bij Pim voor een andere foto wist hij al hoe laat het was en zei: “O jij weer!

Pim Fortuyn was een levenskunstenaar. 

Inspiratie voor fotografie is soms snel gevonden   

Het beeldje van Narouz in de expositie is uit 2008 en is eigenlijk een onderdeel van een veel groter standbeeld. Ontkoppelt van een groter geheel. In die zin staat het beeldje ook een beetje naakt. 

gelukkige kunstenaar narouz moltzer beeldhouwer cobra museum amstelveen photo klinkhamer
Narouz Moltzer beeldhouwwerk “Jongetje met hoepel” – photo Michael Klinkhamer

“Ik heb het beeldje los gemaakt van een hele familie die aan dat beeld vast zat”, legt Narouz met een glimlach uit.

Ineens krijgt Narouz inspiratie hoe hij op beeld zou willen worden vastgelegd. In Cobra achtige bewegingen dansen voor de camera in een zwart pak.

Los van de achtergrond, gewoon bijna op een kinderlijke manier laten zien wie hij is en hoe hij in het leven staat.  

portrait photography sculpture artist narouz moltzer cobra museum amstelveen photo klinkhamer
Portret fotografie de speelse Narouz Moltzer – photo Michael Klinkhamer

Wat is de Cobra beweging voor een moderne kunstenaar?

Na het fotograferen komen we in gesprek over waar de Cobra beweging voor stond en nog steeds staat.

Volgens Narouz staat de Cobra beweging voor hem in ieder geval voor het kinderlijke, het naïeve, het niet serieuze. Waarschijnlijk precies dat wat een kunstenaar blijdschap geeft.

portrait photography happy artist narouz moltzer amsterdam tattoo photo michael klinkhamer
Portrait photography happy Narouz Moltzer – Photo Michael Klinkhamer

Er is geen boodschap in zijn beeld, het is de expressie van blijf vooral spelen als een kind en blijf creatief. Maak wat je zelf wil en volg daarbij je intuïtie. 

Hoe gaat de gelukkige kunstenaar Narouz te werk?

Duidelijk op zijn praatstoel verteld Narouz hoe hij het liefste bezig is in zijn atelier. Eerst in Amsterdam, maar sinds kort in de rust van het Brabantse platteland.

“Ik ben kunstenaar en maak wat ik zelf mooi vindt. Niet perse Cobra of een andere al uitgevonden stijl, daar ben ik nooit mee bezig.”

Narouz hoort niet in een hokje. Hij schildert prachtige doeken met figuratieve abstracte patronen en maakt imposante bronzen beelden.

Voor meer werk van Narouz kijk hier:

www.instagram.com/narouzmoltzer

kunstenaar narouz moltzer tattoo hands photo klinkhamer
Narouz Moltzer “De handen van de kunstenaar maken het werk” – photo Michael Klinkhamer

Soms vindt hij op straat leuke en bruikbare dingen en daar maakt hij dan een beeld van. Dat is zijn manier van werken. Laat het komen en laat het gaan. Covid of geen Covid, hij doet al jaren zijn eigen ding.

Het liefst denkt Narouz niet in hokjes en hij stopt zichzelf ook niet in een hokje. Hij zegt: “Als ik voor deze show in het Cobra hokje pas dan is dat prima. Het is leuk om hier met een aantal andere creatieve te exposeren. Mensen die creatief denken en doen.

De beelden die we hier zien zijn gemaakt door Cobra kunstenaars en die beelden zijn door Aziz Bekkaoui gekoppeld aan andere kunstliefhebbers. Ik ben eigenlijk de enige uitvoerende kunstenaar hier op deze expo met een eigen beeld staat.”

Hoe krijgt een kunstenaar waardering voor zijn werk?

Het Cobra museum is een toonaangevend museum. Het is belangrijk om hier aan gekoppeld te zijn. Dat is  goed voor mijn art “ranking”. Je wordt meer op waarde geschat denk ik door de mensen die jouw waarde bepalen. Puntjes sprokkelen op je CV is altijd leuk. 

Narouz lacht en zegt:

Ik ben het water, niet het glas”!

Hij verzint het ter plekke. 

Terwijl hij het lachend uitspreekt zie ik dat het hem weinig doet. Zijn blijdschap komt van binnen. Hij lijkt er echt niet mee bezig, maar begrijpt inmiddels wel hoe het werkt in de kunstwereld.

Hij zegt: “Als ik aan het werk ben in mijn atelier laat ik dat helemaal los hoor, in een museum realiseer je dat je werk resoneert met andere kunstenaars en curatoren van musea.” 

Het is niet altijd makkelijk als Amsterdamse kunstenaar

Tijdens ons gesprek wordt het duidelijk dat het niet altijd makkelijk is geweest voor Narouz in het leven en als kunstenaar. Des te meer waardering voor zijn vrolijkheid en positieve attitude. Ik wil meer weten hoe hij zo geworden is. Het zat hem echt niet altijd mee. 

Zijn vader overleed toen Narouz pas 3 jaar oud was. Natuurlijk heeft dat invloed gehad op zijn jeugd. Net als zijn Surinaamse, Portugese, Molukse en Indonesische achtergrond. 

“Ik had een brute stiefvader van mijn 6de tot m’n 16de. Op m’n 13e liep ik het thuis zo uit de hand dat ik tot m’n 16de op een internaat terecht kwam, toen ik thuis kwam, was hij weg.” Het jongensinternaat beviel hem trouwens prima. Op 27 jarige leeftijd begint hij met serieuze zelfstandig kunst te maken.

Jarenlang was hij de kunstenaars gezel, assistent en vriend van Aat Veldhoen. De beroemde Amsterdamse kunstschilder, volks-graficus en vrijdenker uit de jaren ’60.

Dankzij Aat Veldhoen begreep hij dat het maken van kunst een definitieve keuze is voor het leven. Voor of tegenspoed telt hier niet in mee. Doorgaan, doorgaan, was het levensmotto van Veldhoen. Een levensles die ook bij Narouz is ingegraveerd. 

Je creaties is waar het om gaat. Covid of geen Covid is net zo’n ding. Hij zal gewoon doorgaan in het belang van creatie en expressie. Want alleen daar wordt hij echt gelukkig van. 

Over Ben Cobra

Voor de tentoonstelling Ben Cobra nodigt de bekende vormgever, kunstenaar en gastcurator Aziz Bekkaoui een uiteenlopende groep van meer dan 25 bijzondere, kleurrijke, baanbrekende, uitgesproken creatieve of anderszins opvallende individuen uit: van de kinderburgemeester van Amsterdam Ilias Admi tot de choreograaf Uri Eugenio, van de voorzitter raad van toezicht Universiteit van Amsterdam Marise Voskens tot de schrijver Arnon Grunberg.

Door deze hedendaagse non-conformisten te koppelen aan de museumcollectie laat hij zien dat Cobra’s zoektocht naar hoop, de drang naar absolute vrijheid, spontane expressie en maatschappelijke en artistieke vernieuwing vandaag de dag nog even belangrijk zijn als destijds.

Nog tot 11 Sep 2020 – 05 Apr 2021.

Portretfotografie in het UMC

Enkele portretfoto’s gefotografeerd in het grootste academische ziekenhuis in Nederland. Voor mijn lens komen verplegers, artsen, onderzoekers en patiënten. Bedrijfsfotografie met als centraal thema de mens en bedrijfsactiviteiten binnen het UMC in Amsterdam in 2020-2021.

Fotograferen met als doel een gigantische instantie terug te brengen tot de menselijke maat is hierbij mijn missie.

UMC recycle green team foto klinkhamer©
UMC recycle green team foto klinkhamer©
artistieke portretfotografie van medewerker hr amsterdam UMC ziekenhuis
portretfotografie van medewerker UMC ziekenhuis. ©Michael Klinkhamer

Het UMC Amsterdam staat voor grootschaligheid op menselijke maat. Door het fotograferen van medewerkers binnen de instelling leren we de mensen achter de organisatie beter kennen.

laborant ziekenhuis UMC amsterdam portretfotografie zwart-wit
portretfotografie van een laborant UMC ziekenhuis. ©Michael Klinkhamer
portretfotografie patient met vr bril in ziekenhuisbed AMC-VU Amsterdam ziekenhuis
portretfotografie van patiënt tijdens een virtual reality experiment in UMC ziekenhuis. ©Michael Klinkhamer
AMC verpleegkundige training programma.
Edwin de Vrieze UMC verpleger aan het werk met Rover app.
Edwin de Vrieze UMC verpleger aan het werk met Rover app.
AMC Palliatieve zorg medewerkers

Solo expositie Joram Baruch. Kunst op gewijde grond

Solo expositie Joram Baruch op 18 t/m 20 september 2020 van 5:00 pm tot 20:00 pm op de Zwanenburgwal 178.


Kunst en kleur op Amsterdamse gewijde grond.

Joram Baruch exposeert dit gehele weekend zijn bekende en nieuwe schilderijen in zijn intieme pop-up galerie solo show. Michael Klinkhamer was Vrijdagmiddag bij de opening aanwezig om de kunstenaar weer eens te spreken en hem zelf fotografische te portretteren.

“I so am excited to bring friends back together” hoor ik Joram tegen een bezoeker zeggen.

“Dat is ook zo fijn aan dit moment dat ik me goed voel en positief en creatief”.

De buurt heeft kunst nodig

Ook omdat ik het nog nu nog kan doen vanuit deze atelier locatie op de Zwanenburgwal. Ik wil en kan hier blijven maar de woningcorporatie gaat binnenkort een commerciële huur en hoge borg en contractkosten opleggen.

Kosten die op zich wel zouden kunnen maar die voor mij te hoog zijn op dit moment van Corona. Hoop toch echt tot een soort deal te komen met ze, we gaan het zien. Ik geloof dat ik via mijn kunst en ook sociale functie hier aan de buurt en deze prachtige gracht kan bieden.

Laten zien hoe deze Waterlooplein buurt mijn galerie goed kan gebruiken om een divers publiek aan te trekken en niet alleen ijs of stroopwafel winkels of design boetieks of coffeeshops.

Zeker langs de Zwanenburgwal is het eigenlijk wel nodig een intieme kleinschalige locatie met kunst en kleur, recht tegenover het gigantische Stopera gebouw.

Daar is het nu al maanden cultureel donker en leeg geweest. Als ik hier toch weg moet dan is dit pand ook weer een donker leeg gat voor misschien weer maanden.

Het bekende leven van de kunstenaar zullen we maar zeggen.

Om de hoek zat vroeger ook een schilder die hoge pieken en dalen heeft moeten doorstaan. Nu is het een museum, het Rembrandthuis.”

“The show must go on” volgens Joram Baruch

Meeste mensen kennen het werk al en schaffen een schilderij van mij heel bewust en doordacht aan. Al blijft het altijd natuurlijk ook een hele persoonlijk emotionele keuze en voor mij een eer wanneer iemand een David Bowie schilderij koopt. Dat is dan een fan van Bowie en ook van mij blijkbaar, want ze vinden mijn interpretatie dus kennelijk goed.

Ga langs, de show is nog tot en met Zondag.

Straatkunst zeilschip in Amsterdam

Tijdens het lopen in een tunnel in Amsterdam zag ik deze geweldige straatkunst van een oud Nederlands zeilschip. Het element van het moment viel me op toen de jongen op de golven van de geschiedenis liep.

Rennen op de golven van de geschiedenis

Michael Klinkhamer is een Nederlandse fotograaf die de laatste 10 jaar voornamelijk in Azië werkt. Deze beelden zijn afkomstig van zijn recente bezoek aan zijn woonplaats Amsterdam en het nabijgelegen Nederlandse “polderland”.

Michael geeft fotoworkshops en rondleidingen in Nederland en in Cambodja-Thailand-Vietnam en Bali.

©Photos by Michael Klinkhamer -08-2019.

Alleen de lucht boven ons in het Nederlandse polderlandschap

Prachtige luchtfotografie in Nederlands polderlandschap, gemaakt in augustus 2019 tijdens een fototour van Michael Klinkhamer.

Vogels vliegen laag
Vrachtschip in een aangelegd kanaal
Typisch Nederlandse polderlandschap
Lucht boven een meer met pier

Michael Klinkhamer is een Nederlandse fotograaf die de laatste 10 jaar voornamelijk in Azië werkt. Deze beelden zijn afkomstig van zijn recente bezoek aan zijn woonplaats Amsterdam en het nabijgelegen Nederlandse “polderland”.

Permanent gevestigd in Cambodja richt hij zich op het dagelijks leven en de straatfotografie in en rond Phnom Penh.

Daar richt hij zijn lens op de lokale bevolking die leeft langs de grote rivieren in zijn deel van de wereld, de Mekong en Tonle Sap rivier en het meer in Cambodja. Beide rivieren staan onder milieudruk als gevolg van waterkrachtcentrales en andere klimaatgerelateerde zaken.

Michael geeft fotoworkshops en rondleidingen in Nederland en in Cambodja-Dhailand-Vietnam en Bali.

©Photos by Michael Klinkhamer -08-2019.

Unieke landschapsfototour geïnspireerd door de Nederlandse schrijver Nescio

Tijdens de unieke landschapsfototour, geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio, ontdek je de schoonheid van Amsterdam en Nederland.

Als ik aan Nederland denk, denk ik aan ruw water, geweldige wolkenformaties, een frisse bries en eindeloze groene dijken om de voeten van de mensen droog te houden. Aangezien de meeste delen van het land in feite ongeveer 4 meter onder de zeespiegel liggen.

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio

De betekenis van Nescio ontdekken?

Nescio betekent in het Latijn; “Ik weet het niet”. Hij was een Nederlandse schrijver die beïnvloed werd door het neo-romantisme en wiens echte naam Frederik Grönloh was. Hij was een zakenman uit Amsterdam en leefde van 1882 tot 1962. Hij schreef onder deze “Nescio” naam als een pseudoniem om zijn zakelijke personage gescheiden te houden van zijn privéleven.

Tijdens zijn leven schreef hij verschillende boeken en beschreef hij romantisch het platteland van ongeveer honderd jaar geleden rond de tijd van 1911 tot 1915.

Geïnspireerd door de beroemde Nederlandse korte verhalenschrijver Nescio bieden wij een grote inspirerende privé fototour door de stad en het landschap in en rond Amsterdam. Mijn recente foto’s zijn genomen op augustus 2019. Korte verhalen van Nescio zijn: “de uitvreter”, “titaantjes”, “dichtertje”, “mene tekel”. Tijdens onze fototournee vertel ik je graag meer over deze verhalen.

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio zwart wit

Net buiten Amsterdam, gemakkelijk bereikbaar met de fiets, vindt je de Nederlandse bergen. Dit is natuurlijk een contradictio in terminus, want Nederland is zo plat als een pannenkoek, maar voor ons fotografen is het hetzelfde idee. Het is een natuurlijke plek om de natuur, de wilde dieren en de lokale cultuur te ontdekken en te verkennen.

Wanneer je met je fiets de vele bruggen over de brede waterwegen op en neer fietst en van daaruit over het uitgestrekte polderlandschap kijkt, zul je het begrijpen.

Frisse lucht in het veld om diep adem te halen.

Laat die frisse, koele en schone lucht in de velden doordringen in je longen. Dit is vooral leuk na een paar dagen onvrijwillig of met opzet in de haven van Amsterdam de marihuana en hasjiesjdampen te hebben ingeademd die tegenwoordig in alle straten en steegjes van de Amsterdamse binnenstad de lucht vullen.

Dit wordt een fototournee en een therapie-oefening in één. Houd je camera en misschien een goede groothoek- en telelens klaar en volg mij.

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio delfts blauw

Tijdens mijn Nederlandse fotorondleidingen kan ik je, als je een dag of wat langer kunt blijven, meenemen. Onlangs heb ik mijn ultra-groothoek-zoomlens van Nikon weer eens gebruikt om een aantal toegewijde beelden te maken en te zien hoe dit deel van Amsterdam in de loop van de tijd is veranderd. Nikkor 14-24mm F2.8

Ongestoord uitzicht op het Nederlandse polderlandschap.

Amsterdam-Stad is zeker dichter bij dit gebied gekomen, maar wel op een goede manier.

Het goede is dat er enkele grote grachten en uitgestrekte watermassa’s tussen liggen om de stadsuitbreiding van Amsterdam te voorkomen. De mensen hier begrijpen ook dat deze historische omgeving en de fragiele natuur beschermd moeten worden.

Dit kernlandschap en unieke ongestoorde Hollandse uitzichten zijn nog steeds hetzelfde, vooral langs de dijk van steden als Schellingwoude tot Durgerdam, en langs het Markermeer in de richting van Markeneiland.

unique landscape photo tour inspired by the famous Dutch writer Nescio birds

Alles is nog steeds zoals honderd jaar geleden. Geen verstoring van het uitzicht, mooi houten huis gedrapeerd langs de smalle landweg naast de honderden kilometers kronkelende dijken. Tussen die eindeloze groene weiden met dramatische wolken grazen vette zwart-witte koeien zachtjes voor de beste kwaliteit melk, boter en Hollandse kaas.

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio koeien
unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio kerkje

Tussen Durgerdam en Schellingwoude en uitkijkend over het uitgestrekte waterlichaam dat ooit deel uitmaakte van de “Zuiderzee” omdat dit ooit een enorme baai was die verbonden was met de Noordzee. Ongeveer 100 km lang en 50 km breed met 300 km dijken om het platteland te beschermen tegen overstromingen. In 1933 werd de Zuiderzee afgesloten door een enorme “Afsluitdijk” en werd het zoetwatermeer.

Dit beeld hieronder zou, naar mijn mening, perfect zijn voor een beeld als eerbetoon aan het ongelooflijke ingenieurswerk en de pioniersrol die de strijd tegen de zee eeuwenlang in Nederland heeft moeten vervullen. Mijn beeld hier is daar een getuigenis van!

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio open zee

“Het land van Nescio”, noem ik dit deel net buiten Amsterdam. Hier kun je de eeuwenlange landaanwinning voelen en zien. Dit was de Oost-Indische Compagnie VOC die haar schepen in de haven van Amsterdam bouwde. Ze konden direct naar de oceaan varen. Het land werd geleidelijk aan teruggewonnen op de zee en het polderlandschap werd gemaakt met de dijken als bescherming. Meer hier over:

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio stoel in de wei

Vanuit mijn huis in Amsterdam zie ik de volgepakte vrachtboten continu 24/7 voorbij varen in een eindeloze parade over de industriële kanalen die via de Rijnkanalen naar Duitsland, België en Frankrijk varen.

De oude Amsterdamse brug en zijn graffitikunstscene

De oude Amsterdamse brug die in 1957 werd gebouwd, is een mooi voorbeeld van de manier waarop Amsterdam verbonden is met de provincie Noord-Holland. Er is een live graffitikunstscene onder de brug en een stadscamping Zeeburg en het oudste park van Amsterdam het Flevopark.

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio brug
unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio brug in de avond

Voor deze speciale Amsterdam-brede fototour kunnen we in de buurt van het Centraal Station bijeenkomen en goede fietsen huren en de fietspaden volgen langs de Amsterdamse havendokken en gerestaureerde en nieuw ontwikkelde woonwijken. Gemengde stadslandschappen met de oude havenmagazijnen naast oude en verweerde tunnels en bruggen om onderweg te kunnen schieten.

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio brug amsterdam

Een geweldige locatie om deze fototour te beginnen en het onbekende in te gaan en van de toeristische paden van Amsterdam af te komen in het geheime land van Nescio.

Grote mogelijkheden om stads- en landschapsfotografie te doen!

unieke landschap fototour geïnspireerd door de beroemde Nederlandse schrijver Nescio pier

Ik kijk er naar uit je hier te ontmoeten!

Bel me gratis voor meer informatie en boekingen