Menu

Portretfotografie van Aboriginals – ‘Time travellers along the highway’

In 1988 fotografeerde ik deze trotse en vriendelijke Aboriginal man met zijn kind midden op de dag onder de brandende zon in de Australische woestijn. Het was nabij het stadje Tennant Creek in de Northern Territory.

Hasselblad photo 1988 aboriginal father with son portret outback australia stuart highway
Hasselblad foto 1988 aboriginal vader en zoon portret – Michael Klinkhamer

Deze foto komt uit een grotere serie van 65 foto’s die ik in 1988 maakte met mijn Hasselblad camera. Na 33 jaar heb ik mijn foto’s van toen opnieuw tot leven geroepen.

De foto’s komen in een fotoboek en worden tijdens een foto expositie gepresenteerd. Hier zie je de voortgang van dit ‘Time travellers along the highway’ project.

Fotografie met een Hasselblad

Met behulp van de nieuwste digitale editing mogelijkheden in 2020. Tijdloos zwart wit fotografie is het resultaat. (*Alle foto’s zijn afgedrukt van het volledige negatief.)

Wat ik toen maakte en nu weer zie is voor mij een bijna onwerkelijke beleving van herontdekking, schoonheid, de rauwe menselijkheid en de harde realiteit uit het Australië in 1988.

Oude foto’s opnieuw tot leven gebracht

De jonge trotse aboriginal man op de foto is nu oud, het kind volwassen. Aboriginal cultuur is ontzettend interessant en gaat tot wel 60.000 jaar geleden terug. In 1788 kwamen de eerste Britse gevangenen aan in Australië. De Aborigenes werden het dramatische slachtoffer van die volksverplaatsing.

Voor alle foto’s die ik gemaakt heb kreeg ik toestemming van de stamoudste om deze foto’s te mogen maken. Het was een eer en een zelfconfrontatie gezien hun cultuur. Maar daarover meer tijdens mijn ‘Time travellers along the highway’ project.

*Waarschuwing: Sommige mensen mensen op deze fotos zijn mogelijk inmiddels overleden.

Solo expositie Joram Baruch. Kunst op gewijde grond

Solo expositie Joram Baruch op 18 t/m 20 september 2020 van 5:00 pm tot 20:00 pm op de Zwanenburgwal 178.


Kunst en kleur op Amsterdamse gewijde grond.

Joram Baruch exposeert dit gehele weekend zijn bekende en nieuwe schilderijen in zijn intieme pop-up galerie solo show. Michael Klinkhamer was Vrijdagmiddag bij de opening aanwezig om de kunstenaar weer eens te spreken en hem zelf fotografische te portretteren.

“I so am excited to bring friends back together” hoor ik Joram tegen een bezoeker zeggen.

“Dat is ook zo fijn aan dit moment dat ik me goed voel en positief en creatief”.

De buurt heeft kunst nodig

Ook omdat ik het nog nu nog kan doen vanuit deze atelier locatie op de Zwanenburgwal. Ik wil en kan hier blijven maar de woningcorporatie gaat binnenkort een commerciële huur en hoge borg en contractkosten opleggen.

Kosten die op zich wel zouden kunnen maar die voor mij te hoog zijn op dit moment van Corona. Hoop toch echt tot een soort deal te komen met ze, we gaan het zien. Ik geloof dat ik via mijn kunst en ook sociale functie hier aan de buurt en deze prachtige gracht kan bieden.

Laten zien hoe deze Waterlooplein buurt mijn galerie goed kan gebruiken om een divers publiek aan te trekken en niet alleen ijs of stroopwafel winkels of design boetieks of coffeeshops.

Zeker langs de Zwanenburgwal is het eigenlijk wel nodig een intieme kleinschalige locatie met kunst en kleur, recht tegenover het gigantische Stopera gebouw.

Daar is het nu al maanden cultureel donker en leeg geweest. Als ik hier toch weg moet dan is dit pand ook weer een donker leeg gat voor misschien weer maanden.

Het bekende leven van de kunstenaar zullen we maar zeggen.

Om de hoek zat vroeger ook een schilder die hoge pieken en dalen heeft moeten doorstaan. Nu is het een museum, het Rembrandthuis.”

“The show must go on” volgens Joram Baruch

Meeste mensen kennen het werk al en schaffen een schilderij van mij heel bewust en doordacht aan. Al blijft het altijd natuurlijk ook een hele persoonlijk emotionele keuze en voor mij een eer wanneer iemand een David Bowie schilderij koopt. Dat is dan een fan van Bowie en ook van mij blijkbaar, want ze vinden mijn interpretatie dus kennelijk goed.

Ga langs, de show is nog tot en met Zondag.

Concerto-platen | De oudste vinylplatenwinkel van Amsterdam

Concerto Records in de Utrechtse straat werd opgericht in 1955 en is in 2019 nog steeds een van de oudste vinylplatenwinkels van Amsterdam. Ze verkopen ook Cd’s, DVD’s, maar hun oorsprong is Vinyl platen van vrijwel alle genres al meer dan 64 jaar.

Concerto Records vinylplaten te koop in Amsterdam

Echte zeldzaamheden op vinyl in Amsterdam

De nieuwste releases, tweedehands en echte zeldzaamheden op vinyl vind je daar. Persoonlijk was dit mijn muziekwalhalla als tiener voor het verkennen van nieuwe maar ook de klassiekers in de Rock and Roll muziek.

Vele middagen na schooltijd was dit een geweldige plek om door hun selecties heen te gaan. Vaak had ik niet eens het geld voor die platen en moest ik geld sparen om die meest gezochte plaat op mijn verlanglijstje te verkrijgen. Platen waren toen duur en er was niets digitaal beschikbaar om ze in dezelfde kwaliteit als nu op te nemen.

De vroege jaren zeventig en Vinyl-albums

In het begin van de zeventiger jaren woonde ik naast een rock show locatie en keek daar naar vele bands en wereldberoemde artiesten, en natuurlijk was Paradiso ook een van de plaatsen waar we toegang hadden tot vroege shows van bijvoorbeeld Blondie, The Strangles, Burning Spear, of INXS….

Na afloop van die life rock shows in Amsterdam kon ik de opgenomen muziek daar in Concerto Records vinden. Om vervolgens te genieten van de kunstwerken op de hoezen van de vinylalbums hetgeen ooit zeer inspirerend zou zijn voor mijn fotografie.

Het beste aan Concerto was en is hier nog steeds de immense selectie van alle genres en het feit dat je zelf de cd- of platenspelers kunt gebruiken en liedjes kunt overslaan en gewoon echt kunt ontspannen en naar de muziek kunt luisteren.

Het is er allemaal nog steeds!

Concerto platenzaak in Amsterdam

Concerto, de geheime pareltjeszaak voor muziekliefhebbers

Veel platenzaken zijn in de loop der jaren verdwenen, maar Concerto is nog steeds een Amsterdamse geheime pareltjeszaak voor alle muziekliefhebbers. Als je de mensen die daar werken vraagt om dat vreemde album te vinden dat je altijd al wilde of graag weer wilt bezitten, gaan ze door hun geweldige voorraad heen en vinden ze het voor je.

Little Steven, de gitarist van Bruce Springsteen’s E-Street Band noemde Concerto de beste platenzaak ter wereld.

Concerto, de geheime pareltjeszaak voor muziekliefhebbers

Concerto Records. Utrechtsestraat 52, 1017 VJ Amsterdam

Er is tegenwoordig zelfs een coole koffie- en broodjesbar beschikbaar voor als je een koffie of sapje of iets te eten nodig hebt tijdens je muzikale verkenningstocht van de Rock, Pop, Jazz, Wereldmuziek of Klassiek.

De rickshaws in Phnom Penh

De rickshaws – in Cambodja noemen we ze cyclo’s – bepalen nog steeds het straatbeeld Phnom Penh. Ze moeten niets hebben van elektrisch aangedreven fietsen. Het gaat hier om pure spierkracht. Simpelweg omdat ze het geld niet hebben om een moderne elektrische fiets aan te schaffen. Maar ook omdat het meestal tijdens spitsuur niet sneller is.

De rickshaws in Phnom Penh photoshoot

Zijn Cyclo’s in Phnom Penh een toeristische attractie?

Cyclo’s en hun rol in het dagelijks leven zijn geen toeristische trekpleister, maar je kunt ze wel gebruiken en genieten. In de straten van Phnom Penh kopen de lokale huisvrouwen of koks hun verse groenten en vis of vlees in grote hoeveelheden en vertrouwen op deze handige en betaalbare manier om terug te keren naar huis of naar de werkplek of het restaurant.

de-rickshaws-in-phnom-penh

Is het makkelijk om een Rickshaws te vinden in Phnom Penh?

Op elke hoek van de markt staan een aantal van deze magere en gespierde kerels te wachten op hun rit. Na het winkelen gaan de klanten achterover leunen en ontspannen in een comfortabele stoel. Ze hebben hun boodschappen daar ook ingepakt. De prijzen zijn schamel, $USD 0,50ct, of $0,75ct, dat brengt ze een heel eind op weg.

Hebben Rickshaws chauffeurs een moeilijk leven in Cambodja?

De rickshaws in Phnom Penh taxi

Het is een zware klus, in de tropische hitte en de zon of de stromende regen. Ik kijk graag die hardgekookte vriendelijke en sterke professionele wielrenners in de ogen en maak er soms een portret van. Neem de volgende keer je smartphone of camera mee en boek een tour met ons en we ontmoeten ze onderweg.

Zijn Rikshaws comfortabel om mee te rijden?

De rickshaws in Phnom Penh openbaar vervoer

Zelfs na jaren in Phnom Penh te hebben gewoond, kan ik er nog elke dag van genieten. Ik respecteer en begrijp vooral de sociale betekenis en het doel. Het is een nooit aflatende lokale roddel tussen de klanten en de ruiters: de humor, de glimlach, en het eerlijke werk en de eenvoud van alles.

De rickshaws chauffeurs in Phnom Penh photoshoot

De meeste Cyclo chauffeurs slapen ’s nachts in hen en vinden een rustige plek en drinken goedkope alcohol om hun versleten spieren te ontspannen en hun ontberingen weg te roken. In de komende jaren zullen ze waarschijnlijk worden vervangen door bestelwagens en andere modernere of zelfs elektrische vervoersmiddelen, maar voor nu.

Kun je een fototournee maken in een Rickshaws?

Ja, we bieden mogelijkheden om een stadstour te maken en uit te leggen hoe je de beste foto’s van een Cyclo-rit krijgt. je zit voorin als het landschap van Phnom Penh zich voor jouw ogen ontvouwt.

Het is de moeite waard om de Cyclo-cultuur te documenteren. Hieronder staat een portret van een man die je net op straat tegenkomt. Ik hou van Cambodja! Waarschijnlijk heeft hij ook – pas 40 jaar geleden – misschien het grootste deel van zijn familie verloren onder het bewind van Pol Pot. Hij blijft trots op Cambodja. Net als ik.

De rickshaws in Phnom Penh chauffeur met I love Cambodia pet

Wat een mooi land, wat een machtig volk!

Michael Klinkhamer

De Taj Mahal vanuit een ongebruikelijk perspectief

In 1988 wilde ik reizen en India verkennen. Het grootste subcontinent van Azië en de geboorteplaats van de grote religies in het boeddhisme en het hindoeïsme. Ik vond het de mooiste en meest opwindende plek om te reizen en te fotograferen.

In die tijd was ik ook op zoek naar manieren om na een aantal eerste professionele successen in tijdschriften en reclamewerk mijn eigen stijl in de fotografie te vinden. India is een gegarandeerde explosie voor je zintuigen en een visuele overload ervaring.

Voor mij ging het erom kunst te maken en mijn fotografie naar een hoger niveau te tillen. Ontdek de wereld, ontdek nieuwe kleuren en culturen en leg ze vast in een veelheid van verbazingwekkende kaders. Voor deze expeditie vond ik een volledig mechanische panoramische camera, de Widelux7 en ik bracht mijn kleine 35mm afstandsmeter mee, Leica stijl Minolta CLE.

Het brengen van reisfotografie naar een hoger niveau.

De dag voor vertrek ontdekte mijn vriendin dat ze zwanger was. Met onze eerste baby in haar baarmoeder begonnen we onze reis en werden we gezegend door Indiase spirituele sadhoes en sjamanen tijdens het beroemde Kumbh Mela festival. De Kumbh Mela is het grootste religieuze festival ter wereld en gebeurt om de vier jaar.

In deze tijden moeten we allemaal kunnen terugkijken op de prachtige tijden die we hebben gehad en ervaringen die ons hebben gemaakt tot wie we nu zijn. Als sommige deuren dichtgaan, zullen andere weer opengaan, daar heb ik alle vertrouwen in.

Dit is een beeld van The Taj Mahal in India dat ik ooit heb gefotografeerd in de dagen van de filmfotografie van de misschien wel meest gefotografeerde en iconische monumenten van de wereld.

De Taj Mahal in India werd voltooid in 1643. Deze foto is door mij gemaakt in 1988. Gelukkig stond toen alles op de juiste plaats en op het juiste moment op zijn plaats. De Taj Mahal vastleggen vanuit een meer ongebruikelijk perspectief was de uitdaging.

Gefotografeerd met een speciale Widelux panorama camera, geladen met mijn favoriete Kodak Goudnegatief 35mm film.

Het andere juweel dat ik in mijn archief heb gevonden en dat ik bij de Taj Mahal heb gefotografeerd, is de foto hieronder. Twee Indiase vrouwen in kleurrijke traditionele kleding, die het witte marmeren mausoleum verlaten.

Deze foto is gemaakt met een Minolta CLE rangefinder camera die het resultaat was van een samenwerking met Leica. Een zeer bijzondere kleine camera die ook vandaag de dag nog erg gewild is.

Het opnieuw laden van mijn beelden in 2020 met behulp van een Canon 8800F flatbedscanner bleek een lonende ervaring te zijn. Ja, het is ook een zeer tijdrovende inspanning en doet je de snelle toegang tot digitale fotografie realiseren. Aan de andere kant is dit 32 jaar geleden op filmnegatieven geschoten.

Digitale opslag kan gemakkelijk verouderd raken, tenzij u uw back-upbestanden en schijven voortdurend bijwerkt en ververst voordat ze verloren gaan of technisch verouderd zijn.

De combinatie van het kunnen scannen van mijn verschillende filmtypes samen met verschillende innovatieve ideeën en de integratie van de huidige softwaretechnologie heeft SilverFast 8 doen ontstaan, wat wordt beschouwd als de beste scannersoftware om mijn films en afdrukken te digitaliseren.

De Silverfast is de scanner software die daadwerkelijk perfecte scans levert vanaf het begin, omdat anderen zoals VueScan jammerlijk gefaald hebben in mijn test met hen wat betreft de nauwkeurigheid in kleurweergave. In ieder geval met mijn Canon 8800F scanner die ik heb opgepikt van een werfverkoop voor $20,-

Het hoogtepunt van de scannerhardwaremachines is volgens mij nog steeds de Flextight-Hasselblad Imacon-scanner. Ze zijn tweedehands te vinden voor ongeveer $1.600 tot $2.000 Dit is een geweldige optie als u uw werk liever op het hoogste professionele niveau en tot 4×5 inch film wilt scannen. Voor dat soort geld kun je de scans ook uitbesteden voordat de hobby een baan wordt.

Tentoonstelling: Govert de Roos – 50 jaar een fotograaf

Govert de Roos, nu 67 jaar, is een van de legendarische Nederlandse fotografen op het gebied van de nationale en internationale muziekindustrie fotografie.

We meet like old-time Amsterdam photo buddy’s in his studio and yes, it’s been a while. Koffie?

Fotografen ontmoetten elkaar in fotolabo’s om de films af te leveren, te verwerken en te wachten op het resultaat. Ik herinner me dat Govert vaak een gedachte deelde, een compliment gaf of een grapje maakte.

Er is hier niets aan veranderd, nog steeds een aardige vent!

Zijn laatste tentoonstelling toont meer dan 200 foto’s, waaronder zijn eerste baanbrekende fotosessie op 15 jarige leeftijd.

Geschoten tijdens de Bed-inn door John & Yoko Lennon’s beroemde Bed-Inn peace performances in het Amsterdam Hilton.

Die foto en enkele memorabilia (zijn zelfgemaakte nep-perskaart) zijn te zien. Hoe de tijd vliegt!

Oorspronkelijk stonden zijn 50e verjaardagstentoonstelling en een nieuw boek gepland in het Hard Rock Hotel Amsterdam American. Door COVID was dit niet mogelijk en dus is zijn gezellige studio het beste alternatief. De show is in samenwerking met online 9xGallery.

Als je het in Nederland kunt maken, kun je het overal maken!

Terug in de tijd staken nieuwe rock- of popsterren de oceaan over van Engeland en de VS naar Nederland. Velen van hen deden een promo show op de krankzinnige populaire wekelijkse TOP POP TV show.

Govert zou ze via de platenmaatschappijen en promotors in zijn studio fotograferen voor het tijdschrift ‘Hit Krant’ of zijn foto zou worden afgedrukt voor een nieuwe plaat of cd-hoes.

Vraag het, Donna Summer, Sade, The Police, of UB40 en Grace Jones.

Sinds 1969 is hij gevestigd in Amsterdam en heeft hij een ongelooflijk spectrum geschoten van de ooit opkomende en inmiddels wereldberoemde muziekpersoonlijkheden van onze tijd. Hij heeft ze allemaal voor zijn lens gezien, van Abba tot ZZ Top.

Govert de Roos gebruikt een zeer flatterende en aangename fotostijl. Zacht licht, mooie compositie en mooie achtergronden zijn zijn handelsmerk en de handtekening van een echte meesterfotograaf.

Niet de grunge en confronterende korrelige zwart-wit foto’s die eind jaren ’70 en ’80 in de mode kwamen. Ook zien we geen misbruik van rocksterren en vernielde hotelkamers of de inname van stoffen van de Rock and Roll junky-levensstijl.

Govert is een mensenliefhebber, zijn doel is om zichzelf en zijn gasten te plezieren en de sterren er goed, mooi en glamoureus, of grappig uit te laten zien.

Ja, er is sensualiteit en glamour in de beelden van Sade of Debbie Harry, maar nooit trashy. Zijn stijl is technisch perfect en aangenaam voor het oog en voor de platenmaatschappij of tijdschriften die hem hebben ingehuurd.

Govert was ook de Playboy centerfold specialist voor de Nederlandse editie. Het maken van krantenkoppen met zijn hete foto’s van de meest gezochte Nederlandse sexy dames van dat moment.

Hij is helemaal geen man uit het verleden was mijn gevoel tijdens ons gesprek en het informele portret dat bij hem zat.

Govert de Roos maakt nog steeds foto’s

Hij is officieel met pensioen maar ziet geen reden om te stoppen met zijn passie. Govert is nog steeds bezig met het maken van nieuw werk voor grote theater- en filmproducties. Meer portretten en nieuw talent moet nog worden vastgelegd.

Als een van de meest gezochte fotografen in Nederland is zijn vijftig jaar durende fotoarchief indrukwekkend. Er zijn natuurlijk ook veel Nederlandse entertainers en bekende persoonlijkheden die hij heeft gefotografeerd. Ramses Shaffy, Andre Hazes, Kitty Courbois, en de lijst gaat verder.

De echte magie van de fotografie.

De echte magie van de fotografie is dat de nieuwe foto’s in eerste instantie hopelijk spannend en verrassend zijn. Vervolgens zullen sommige foto’s, net als sommige wijnen, naarmate ze ouder worden, een andere context en betekenis krijgen. Ze zijn interessanter geworden en lijken op tijdcapsulejuwelen.

Die sterren en hun felle lichten zijn nu verdwenen of gedimd, maar hun muziek en de foto’s moeten we nog steeds onthouden.

Fotograaf Govert de Roos, houdt van mensen en ze houden van hem. Dat zie je duidelijk in zijn werk.

Hij moet op 15 jarige leeftijd, tijdens zijn eerste professionele optreden, goed hebben opgelet. Zoals John Lennon ooit zei.

“Make Love, not War”

Van vrijdag 4 september tot en met zondag 6 september 2020 organiseert Govert een interne fototentoonstelling in zijn atelier.

Adres:

Studio Expo Govert de Roos Kombuisweg 41, Amsterdam

Vrijdag 4, zaterdag 5 en zondag 6 september

Dagelijks van 11.00 tot 20.00 uur – Gratis toegang.

Alle beelden © door Govert de Roos. Tekst en portretten Govert de Roos door ©Michael Klinkhamer.